Skandynawia - Północ Magiczna

Strona główna | Norwegia | Geografia Norwegii

Geografia Norwegii

Mapa Skandynawii - Norwegia

Foto: internet

Geografia Norwegii

 

Królestwo Norwegii jest jednym z największych krajów Europy. Zajmuje powierzchnię 324 219 km², osiąga szerokość geograficzną 71°11' 8"N. Linia brzegowa cieśniny Skagerrak oraz mórz Północnego, Norweskiego i Arktycznego ma długość 20 000 km. W Norwegii mieszka 4,5 mln ludzi, w tym 0,5 mln w stolicy kraju, Oslo.

Niezwykłe pejzaże Norwegii od dawna przyciągają turystów. Wspaniałe fiordy ucinają się tu w poszarpaną linię brzegową. Nad zacisznymi dolinami wznoszą się góry. Jest to kraj, którego ducha współtworzy muzyka, sztuka i literatura. Ze sportów popularnością cieszy się narciarstwo i piłka nożna. W Oslo przyznawana jest pokojowa Nagroda Nobla.

Norwegia, która zajmuje północny zachód Skandynawii i niczym bastion chroni tę krainę przed wodami Morza Północnego, należy do najbardziej malowniczych zakątków Europy. Kraj rozciąga się na niewiarygodnej długości 1752 km od południowego przylądka Lindesnes, przez koło podbiegunowe, po Przylądek Północny (Nordkapp). Jego maksymalna szerokość wynosi 430 km, a minimalna zaledwie 6 km.

Krajobraz Norwegii

Norwegia zawdzięcza bardzo zróżnicowany krajobraz m.in. ruchom górotwórczym, zlodowaceniom i erozji. W nadbrzeżne pasma górskie wcinają się ograniczone stromiznami fiordy, a nad ich szklistymi, zielonymi wodami, docierającymi daleko w głąb lądu, leżą miasta i osady. Wzdłuż całego brzegu Półwyspu Skandynawskiego jest ponad 75 000 wysp z wieloma osłoniętymi naturalnymi portami. Po tysiącach dróg wodnych pływają liczne promy, statki wycieczkowe oraz łodzie rybackie.

Stolica Norwegii

Stolica państwa, Oslo, jest gwarnym ośrodkiem skupionym wokół portu. Strzeże jej twierdza z zamkiem. W architekturze miasta króluje eklektyzm – tradycyjnemu budownictwu z drewna towarzyszą budowle klasycystyczne i ultranowoczesne. Kawiarenki pod gołym niebem latem przyciągają wielu klientów. Wokół Oslofjorden, miejsca letniego wypoczynku, gdzie aż trudno zliczyć przystanie, jest wiele pozostałości po wikingach. Wikingowie byli wojownikami i żeglarzami, którzy dotarli aż do Ameryki i na Morze Kaspijskie. Ich łupieżcze wyprawy budziły lęk w nadmorskich społecznościach północnej Europy.

Na północny wschód od stolicy żyzne ziemie i lasy ustępują miejsca wysokim górom, których szczyty osiągają
2500 m n.p.m., oraz długim, łagodnym dolinom z jeziorami i rzekami. Wzdłuż południowego wybrzeża ciągną się plaże ze srebrzystym piaskiem. W tle rozciąga się tam płaskowyż Hardangervidda (wysokość do 1400 m). Na zachodnim wybrzeżu malowniczą krainą fiordów jest Vestlandet z portem rybackim Bergen i stolicą norweskiej ropy naftowej, Stavanger.

Obecnie celem wycieczek jest przede wszystkim najbardziej wysunięty na północ punkt Norwegii, Przylądek Północny (Nardkapp). Jego urwiste klify dumnie wznoszą się nad wodami Morza Barentsa.

Północna Norwegia to kraina słońca świecącego o północy i migoczącej zorzy polarnej. W rozkwicie lata słońce jest widoczne nad horyzontem przez całą dobę, w zimie znika na długo. Ponownemu pojawieniu się słońca w nowym roku towarzyszą radosne obchody.

Klimat w Norwegii

Na dalekiej północy Norwegii życie jest możliwe dzięki ocieplającemu wpływowi Prądu Zatokowego (Golfstromu). Na zachodnim wybrzeżu powoduje on ciepłe lata i zimne zimy. Najwyższa średnia temperatura na południu i zachodzie kraju panuje w lipcu w Oslo: 22ºC. Najzimniejsze miejsca znajdują się w górach, zwłaszcza w rejonie Finnmarksvidda, gdzie w grudniu 1886 r. odnotowano –51,4ºC.

Autor: skandynawia.com.pl/ interent