Skandynawia - Północ Magiczna

Strona główna | Norwegia | Religia i Tradycje

Religia i Tradycje

św. Olaf , Katedra NidaReligia i Tradycje Norwegiaros

Foto: rysz

Religia i Tradycje Norwegia

Religia w Norwegii zdominowana jest przez luteranizm. Osiem z dziesięciu etnicznych Norwegów jest członkami państwowego Kościoła Norwegii. Chociaż około 80% populacji należy do Kościoła Norweskiego, frekwencja w kościołach wynosi tylko 10%. Członkami innych wspólnot religijnych jest 5,9% ludności, a 6,2% ludności nie należy do żadnej wspólnoty religijnej. Największymi mniejszościami religijnymi w Norwegii są: muzułmanie, zielonoświątkowcy i katolicy

 

Chrześcijaństwo w Norwegii ma swoje początki w X wieku. Chrześcijańska Norwegia należała do Kościoła katolickiego aż do reformacji w 1537 roku. Król Danii Chrystian III Oldenburg, pod panowaniem którego była Norwegia, zarządził konwersję na luteranizm, który oficjalnie został przyjęty w 1539 roku. Od 2005 roku Kościół Norwegii odnotowuje spadek liczby wiernych, co jest spowodowane laicyzacją społeczeństwa, a także dużym wzrostem innych wspólnot religijnych, w tym Kościoła katolickiego. Szacuje się, że w Norwegii może być około 230 tysięcy katolików, z czego większość to imigranci zza granicy.

Dane statystyczne na 2013 rok
Religie/Kościoły Liczba osób Procent ludności 
Kościół Norwegii 3 848 295 74,92% 
Pozostali 866 267 16,86% 
Kościół katolicki 121 130 2,36% 
Islam 120 822 2,35% 
Ruch Zielonoświątkowy 39 412 0,77% 
Szwedzka Kongregacja 20 901 0,41% 
Wolny Kościół Ewangelicko-Luterański 19 552 0,38% 
Buddyzm 16 001 0,31% 
Kościół Prawosławny 12 959 0,25% 
Świadkowie Jehowy 12 049 0,23% 
Kościół Metodystyczny 10 715 0,21% 
Unia Baptystyczna 10 213 0,2% 
Konwencja Misyjna 9589 0,19% 
Kościoły Chrystusowe 7200 0,14% 
Hinduizm 6797 0,13% 
Islandzka Kongregacja Ewangelicko-Luterańska 6634 0,13%

Tradycje w Norwegii

Dumny ze swego pochodzenia kraj Wikingów, choć dość niejednolity, to od lat pielęgnuje dawne tradycje. Państwo jest jednym z najpotężniejszych gospodarczo i ekonomicznie, ale nigdy nie zapomina o historii o wierzeniach związanych z trollami i innych nadnaturalnych stworach.

Rokrocznie w narodowe święto przypadające 17 V, miasta stają się kolorowe, ludzie przyodziewają piękne, wielobarwne stroje (o zróżnicowanych ze względu na region wzorach) i wychodzą wspólnie się bawić. Organizuje się parady. Co ciekawe, strój choć jest kosztowny, posiada każdy Norweg. Ponadto kraj swą kulturę dumnie pokazuje w muzeach, skansenach, w których można zobaczyć, jak żyli i mieszkali ich przodkowie. Właściwie każde norweskie dziecko, zna jakąś historię świadczącą o nieludzkich dokonaniach mężnych ludzi. Opowieści te zwane są sagami. Norwegia słynie również z bajań o nienaturalnie dużych stworach. Jednym z popularniejszych stał się brzydki i złośliwy troll. Postać ta po raz pierwszy pojawiła się u Edda Snorri Sturlusona ok. 1220 r. Miały być potężniejsze i potworniejsze nawet od orków. Zamieszkiwały, ba! Ciągle zamieszkują tamtejsze lasy i kąpią się w fiordach. Stały się symbolem Norwegii, zyskały popularność także poza Norwegią. Z pewnością niezwykłą przygodą, jest przeżycie Bożego Narodzenia w kraju fiordów, gdzie prezenty roznoszone są przez gnomy a samo nadejście świąt nie jest sygnalizowane przez zajaśnienie pierwszej gwiazdki a przez zabicie kościelnych dzwonów o 17.00. Czego zasmakujemy? – julegrøtt, czyli pudding którym zajadały się dzieci z Bullerbyn. Po kolacji dostaniemy upominek dostarczany także przez Julenissena i zasmakujemy specjalnego piwa (juleøl). Wciąż także istnieje tradycja chodzenia kolędników – dzieci obdarowywane są słodkościami, dorośli napojami. Sama Wigilia, czyli Julaften, to niezwykle ważny dzień w życiu każdego Norwega. Sympatycznym świętem każdego maturzysty jest Russ, podczas tego rozpoczynającego się 17 V i trwającego aż 21 dni święta, przyszli abiturienci przebrani w specjalne stroje imprezują oraz zdobywają punkty pozwalające im zostać mianowanym na Russ. Stroju nie powinno się w tym czasie ściągać. Jeśli zaś ktoś zmieni go na inne ubranie, zostaje ukarany np. przez obcięcie rękawa. Niezwykłą popularnością cieszą się festyny i festiwale nawiązujące do kultury. Tradycją i wielką pasją, jest także uprawianie sportów zimowych, co ułatwia wszędobylski śnieg. Ludność jest także silnie związana z przyrodą, widać ich dbałość o czystość lasów, górskich szlaków i wód.

Autor: skandynawia.com.pl/ interent